You are currently browsing the tag archive for the ‘φαραγγια και χαραδρες καταραμενες’ tag.

Λοιπόν το παραδεχομαι, ημουν λιγο προκατειλημμένη και βαριόμουνα να το δω, γιαυτο συνεχεια το ανέβαλλα. Λιγο η μεγαλη διαρκεια (138 λεπτα), λιγο το θεμα με τους ψυχοπαθεις εγκληματιες, οσο κι αν αγαπώ τον ΝτιΚάπριο το Shutter Island (ελλ.τιτλ. «Το Νησι των Καταραμένων» , προβλ. 25/2/2010) δε με «τράβαγε» να το δω. Τελικα πριν λιγες μερες που αποφασισα να το παρακολουθησω, ειδα ποσο λαθος ημουν… Προκειται για ενα συναρπαστικο αριστουργημα, με οντως «βαρυ» θεμα, αλλα τελεια εκτελεσμενο απο τον Martin Scorsese, με υπεροχους ηθοποιους (ακομα και σε δευτερους ρολους), με εναν καταπληκτικο DiCaprio, μυστηριο, αγωνια, τρομακτικη και σκοτεινη ατμοσφαιρα που σε «παρασυρει» στο περιεργο αυτο παιχνιδι μυαλου. Δεν θα χαλαρωσεις, δεν θα διασκεδασεις. Θα καθηλωθεις ομως ως το τελος της ταινιας, θα σκεφτεις, θα προβληματιστεις, θα ταυτιστεις και θα απολαυσεις υπεροχες σκηνες και ερμηνειες. Δεν μπορω να πω πολλα γιατι θα στο χαλασω και δεν θελω. Για το τελος ειπωθηκαν διάφορα, αν θελεις το συζηταμε στα Σχόλια οταν το δεις.

Το συστηνω ανεπιφυλακτα 😉

 

Ληο εισαι ηθοποιαρα. Τέλος!

Συνεχιζοντας με τις 10 υποψηφιοτητες για Οσκαρ καλυτερης ταινιας, ειδα πριν λιγες μερες το 127 Ηours. Η αληθεια ειναι οτι ημουν θετικα προκατειλλημενη για 2 λογους: O σκηνοθετης της ειναι ο Danny Boyle, που μεταξυ αλλων, δημιουργησε μια απ’τις all-time αγαπημενες μου ταινιες το Slumdog Millionaire. Oπότε ημουν προετοιμασμενη για αυτο το «δικο του στυλ» σκηνοθεσιας, με ταχυτητα, υπεροχες εικονες και χρωματα, φοβερη μουσικη υποκρουση, κοντινα πλανα, παραλληλα πλανα, αναποδα πλανα, φλασμπακ και διαφορα αλλα ωραια, που αν συνεχισω θα ερθει κανενας πραγματικα σχετικος με σκηνοθεσια και θα μου ριξει ντοματες!! Σωπαινω λοιπον, αλλα πιστευω καταλαβες τι εννοω και επισης το οτι ενθουσιαστικα σκηνοθετικα.

O δευτερος λογος που ημουν θετικη προς την ταινια πριν τη δω, ήταν οτι επροκειτο για την αληθινη ιστορια ενος ορειβατη που παλευει για επιβιωση. Ξερεις ποσο μ’αρεσουν οι ταινιες που βασιζονται σε αληθινα γεγονοτα, μην επαναλαμβανομαι.  Επισης ξερεις ποσο μ’αρεσουν οι σεξυ-κι-οποιος-αντεξει-χοτ-σταφφ πρωταγωνιστες οπως ο James Franco. Αυτον λοιπον εγω τον ειχα πολυ του πεταματου, ξερεις, αλλο ενα χοτ αγορι στο Χολλυγουντ, τι να μας πει, ουφφ και πφφφ… Ε λοιπον ο τυπος με αφησε με το στομα ανοιχτο,  με εκανε κι εκλαψα, με εντυπωσιασε και μπραβο του γιατι τσακωσε και μια οσκαρο-υποψηφιοτητα, για να το βουλωσουν μερικες μερικες που τον υπολογιζαν μονο για το κορμι του! Σκρου γιού μπίτσιζ  😛

Δε θα σου πω αλλα γιατι πρεπει να ζησεις την αγωνια, τον πονο, τις σκεψεις, τη δυναμη, μαζι με τον πολυμηχανο ηρωα της ταινιας μεχρι το τελος της. Ενα θα σου πω και θα με θυμηθεις… η εκφραση «don’t give up» αποκτα αλλη διασταση πλεον. Never give up! Ναι το παραδεχομαι, το «127 Ωρες» εγινε μια απ’τις αγαπημενες μου ταινιες. Μη με λες υπερβολικιά, γνωμη μου και γουστο μου.

Να το δεις 100%, τι λεμε τοση ωρα? 😀

ΑΡΧΕΙΟ:

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ:

Τ W I T T E R :

Σφάλμα: Το Twitter δεν απάντησε. Προσπαθήστε ξανά.

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 8 ακόμα followers

COME ON POLYVORE LADY ;)

Top Clicks

  • Κανένα
Αρέσει σε %d bloggers: